|
De bioloog
Als jongen koos ik voor de
wetenschap
Voor de biologie geen slappe alpha-hap
Voor het begrijpen van God's mooie natuur
Voor klavertje vier liep ik me de sloffen uit het vuur
Charles Darwin en Alfred Wallace
werden mijn idolen
Voor mij werd het niet de dood maar de gladiolen
Als onderzoeker van de kanker werd ik beroemd
En heb mezelf tot stem des wetenschapsvolk benoemd
Alleen het onbegrepene over die
ziekte was voor mij interessant
Voor experimenten en ideeën schoof ik alles aan de kant
Ieder voorjaar had ik een nieuwe theorie over het ontstaan
Op basis van nieuwe feiten maar er bleek een lange weg te gaan
Nu weten we het wel zo'n beetje en
zijn de kaarten geschud
De wetenschappers hebben het nu door ze hebben niet gedut
Maar mijn actieve tijd van experimenteren is voorbij
Ik kan nog slechts populariseren aan het einde van mijn tijd
De kennis der evolutie is aan mij
niet voorbijgegaan
De boeken van Charles zie ik nog steeds in mijn boekenkast staan
De vraag die blijft is de rol van de mens in de natuur
Vanaf de lang vervlogen tijden van het eerste kampvuur
|