Midzomerjacht op duiven en eenden in de Anna Paulowna polder

Driehonderd schoten met hagel voor precies honderd vogels in de polder
Zelfs met zijn drieën je reinste kolder
Achtentachtig vollen, negen eenden, een gans en twee kraaien
Met late erwten in de Oostpolder and tarwe na het maaien

Zoiets is erg veel van het goede maar wel legaal
Het excuus volgt in dit gedicht en verhaal
Beste vriend vergeef ons dit summum aan jachtgenot
Weet intussen, dit was mijn allergrootste pot

Op de heetste dag van het jaar – vijftien augustus – was zo’n tableau niet verwacht
Toine, Robert en ik hadden dat nooit gedacht
Tien uren jachtgenot onderbroken door de lunch bij Jan en het avondeten
Kwam het grote tableau als vanzelf en was nooit meer om te vergeten

Robert had dekking gevonden onder bomen in een tuin van de boerderij
Robert was de enige met een goede jachthond erbij
Regelmatig vielen zijn schoten op circa tweehonderd meter afstand
Hij deed zijn naam als goede schutter gestand

Toine begon – achter onze linie - op een minder geschikte plek
Met name in de morgen op de vroege west naar oost trek
Vanuit de roestplaatsen van de houtduiven in Den Helder en Breezand
Naar het voedselrijke West- en Oostpolderland

Op onze frontlinie te veel schoten van Robert en mij
Verstoorden de rust in de recht naar ons toe vliegende duivenrij
Ongeraakt sloegen ze naar link en rechts en af en aan
En Toine moest er teveel laten gaan

Bij ons veel koppels rechtdoor en af en toe ook duiven alleen
Laag tegen de sterke zuidoostelijke wind om ons heen
Met doubletten aan de lopende band
En gezien de hitte snelle ontdarming met de hand

Duiven dus in de morgen en de middag volop
De trek duurde voort zonder ook maar een stop
In de middag ook in omgekeerde richting trokken ze hoog en vlug
En Toine kwam maar met weinig duiven terug

Een lelieveld met veel tarwe als onkruid lag daar tegen mijn schuilsloot aan
Eenden en nijlganzen vlogen er die avond af en aan
Met verbaasde blikken – terug van de maaltijd - zagen we het vanaf de weg
We keken elkaar aan en togen gauw weer naar onze steg

Toine kwam nu op linie langs het gemaaide veld
En nu kregen we pas echt waar voor ons geld
Blauwen vlogen nog steeds en hebben de weer geschoten
Maar nu waren het de eenden waar we vooral van genoten

Na die lange dag viel de avond nog te vroeg
Maar op sluitingsuur in de avond hadden we meer dan genoeg
Toine en Robert met hond en de buit
Moesten weer terug naar Limburg ertussen uit

Het verhaal is nu een klassieker na de erwtensoep
Samen met mijn Limburgse vrienden en jachttroep
Noord en West Nederland zijn nog steeds een waar jachtparadijs
Maar in het Zuiden en Oosten zijn we met zijn allen van de wijs