Het eind van mijn visserslatijn
of
Marco versus Jo: 11-0
en
Snoekbaars in een korst van zeezout

Beste Servaas en Vincent,

Ik zit met een probleem wat betreft de twee snoekbaarzen die ik heb meegekregen van Marco Kraal na het vissen op De Nieuwe Meer gisteren. De grootste is 68 cm en weegt tweeënhalve kilo, de kleinste is 48 cm en weegt driekwart kilo. Ik heb ze nu uitgehaald maar nog niet geschubd, want dat wordt een grote troep hier ook als ik het op het balkon doe. Verder zou ik ze in zijn geheel met kop en staart willen invriezen maar omdat de diepvriesvakken maar 40 cm lang zijn kan hooguit het kleintje er schuin in. Die grote niet.

Marco vertelde over een recept dat vooral door Portugese vissers wordt gebruikt voor vissen uit zee zoals kabeljauw, maar dat volgens hem ook de mooiste bereiding voor de snoekbaars is. Hierbij wordt de (geschubde) snoekbaars in zijn geheel bereid na opvulling van het binnenste met kruidenboter waarna de buik wordt dichtgenaaid. Vervolgens wordt de vis in een langwerpige vuurvaste schaal of pan in zeezout gelegd en met zeezout helemaal overdekt. Daarna wordt de bovenkant enigszins vochtig gemaakt met water hetgeen na drie kwartier bij 200 graden celsius leidt tot een keiharde zoutkorst. Het lijkt op Beggars Chicken waarbij een hele kip met veren en al in klei wordt gebakken en je dus een klomp klei op tafel krijgt die opengebikt moet worden om de zeer gare kip met al zijn vloeistoffen te kunnen eten. Heb ik wel in Hong Kong gegeten.

Nu zou je denken dat het zout in de vis dringt maar dat is niet zo. Integendeel door het zout wordt vocht uit de vis getrokken waarna de boter van binnenuit het visvlees kan binnendringen zodat die een fantastische smaak krijgt. Op tafel moet dan met flink materiaal de harde zoutkorst opengemaakt worden waarna de vis kan worden opgediend. De duurste gerechten in de haventjes van Portugal zijn deze vissen in een zoutkorst.

Maar dan moet een diepvries wel het formaat hebben van pakweg 70-100 om de vissen op te slaan. En een vuurvaste schaal of ijzeren pan ook. Die kan dan over twee fornuispitten opgewarmd worden met een deksel er op neem ik aan.

Vroeger had ik twee diepvriezers van formaat, nu niet meer. Als Servaas er daar een van heeft kan hij de vis opbergen. Ik wil wel eens kijken of ik zo'n lange vuurvaste schaal of ijzeren pan kan vinden en kopen.

Mijn vraag is of jullie in overleg me willen helpen met die grote prachtige vis (smaak van de vissen van De Nieuwe Meer is perfect) liefst vandaag. Ontschubben en opbergen dus. Die kleine doe ik dan zelf wel en daarmee zal ik dit recept uitproberen.

Eind maart mag ik weer mee met Marco op Het Noordzeekanaal. Hij had tien snoekbaarzen waarvan maar twee ondermaatse (de maat is 42 cm) en een mooie baars van ca. 30 cm.. Ik had helemaal niks en dat ligt vooral aan het feit dat je bij een aanbeet op de zogenaamde shads (dit woord staat niet in de D van Dale, maar is afgeleid van een vissoort aan de westkust van de VS) en ook dooie getakelde spiering met loodkoppen zeer snel moet aanslaan na het minste of geringste spoortje van een aanbeet op pakweg 15-25 meter diepte. Het is de meest gespecialiseerde manier van snoekbaarsvissen en überhaupt vissen met de hengel die ik in mijn hele leven ben tegen gekomen, met uitzondering van vliegvissen vind ik.

Ik ben zwaar onder de indruk en het is vrijwel ondoenlijk voor mij nu om dit voor ons op te zetten want het vergt een speciale boot, een buitenboordmotor, een elektromotor met accu's, GPS voor plaatsbepaling op 4-5 meter nauwkeurig, sonar apparatuur, hengels, molens, plastic aas, aangepaste zeer warme kleding en dan een trailer om de boot mee te kunnen nemen en alles wat daarbij komt kijken. Je bent niet klaar onder de 10.000 euro.

Marco Kraal en Mike Dijkstra (medebestuurslid en vriend bij de AHV in de negentiger jaren gedurende mijn tweede periode) waren bij de eersten in Nederland die deze manier van visserij in de tachtiger jaren hebben geïntroduceerd. Zeer succesvol want alleen op deze manier kunnen wedstrijden op snoekbaars gewonnen worden. Nu algemeen aanvaardt als de superieure methode om snoekbaars vanuit een boot te vangen, met het Volkerak als topwater van Nederland. Volgens Marco snoekbaars zat in Nederland maar gemiddeld worden ze wel kleiner.

Ik ben hiermee gekomen aan HET EIND VAN MIJN VISSERSLATIJN in dit leven. Het hielp niet meer om over vangsten uit mijn voorbije leven op te scheppen. Marco stelde er verhaal na verhaal, een beter tegenover. Vooral over karpervissen met de vlieg op het IJsselmeer, vissen op de grote rivieren op winde en ook snoekbaars, vissen op koolvis (pollack) en kabeljauw in Noorwegen vanuit een bellyboat (staat ook niet als Nederlands woord in de DvanDale), op zeeforel in Denemarken. Hij heeft zelfs een (zeer zeldzame) blauwvin tonijn gevangen op de Middellandse Zee in Kroatië), een steur op de Abrams River in Canada, een meerval in Frankrijk die jarenlang een record was voor dat land van meer als twee meter en zo kan ik nog alinea's lang doorgaan.

Het is deel van zijn beroep bij DE SPORTVISSERIJ NEDERLAND (combinatie van AHB, later NVVS en OVB) met veertig vaste medewerkers, waarvoor hij ook TV programma's maakt (begint in maart weer des morgens in het weekend), het beleid verwoordt in nota's voor landelijke en Europese Overheden, artikelen schrijft en de jeugd opleidt. Is nu bezig de schandalige overbevissing met veel te veel netten door de beroepsvissers op het IJsselmeer eindelijk aan te pakken. Overigens hebben we beiden gisteren op een plek een stropersnet voor snoekbaars "gehaakt" en zou Marco dat doorgeven aan de Politie van Amsterdam met plaatsbepaling door de GPS.

Er zijn inmiddels twee miljoen sportvissers en de sport groeit weer, terwijl die in mijn jonge jaren tussen de Zeventig en de Negentig alleen maar kromp. De Amsterdamse Hengelsport Vereniging heeft door wanbeleid (niet aangesloten bij de landelijke organisatie als een der weinigen) nog maar 12.000 leden tegen 50.000 toen ik voor het eerst bestuurslid was in de zestiger jaren.

Wat de Eem betreft en ook hier het Valleikanaal hier in het Amersfoortse, is Marco vol lof over de visstand en vismogelijkheden. Hij vist er geregeld zelf ook en heeft me heel wat tips geleverd over het beter vissen daar, zoals op witvis met de feeder (ook niet in de DvanDale) hengel en voerkorf (volgens de DvanDale: "metalen korf met openingen voor het plaatsen van voer in stromend water") boven het aas, een superieure manier van vissen op stromend water. Ook wat de tactiek op snoekbaars betreft heb ik wat trucs geleerd.

Ik heb een les in het vissen met de hengel gekregen zoals nooit tevoren in mijn vissersleven,

Met vriendelijke groeten, Papa