The old man and the ocean
Is a love affair full of sweet emotion
Fishing is his favorite past time
And inspiration for his poetry and rhyme

When the tenggiri run around Pangandaran’s peninsula
And the small fish scatter before the powerful tuna
You can find the old man on the Indian ocean
Full of happiness and sweet emotion

Beste Peter

Het is vrijdagmorgen vroeg. Ben woensdagavond laat weer teruggekomen naar Pangandaran, waar het een en al bedrijvigheid is rond het huis. De nieuwe visser Darto en zijn maatje, plus Rakimin en zijn ketelbinkie, hebben de lange lijn zo goed als klaar. Wat een kunstwerk, opgeslagen in een soort kistmand, meer dan een kilometer lang en met meer dan 400 haken eraan. Nog 200.000 rupiahs bij die ene juta voor nog wat haken en de boeien met vlaggen en er kan mee gevist worden.

Echt buitengaats, drie tot vier uur varen, aan de andere kant van de shipping lanes naar Cilacap. Met volle grote manden vis groot en klein van velerlei soort, zoals de rode snapper, komen ze soms thuis als ze met die lange lijnen gevist hebben, maar het is een hels karwei van 24 uur aan een stuk, in tegenstelling tot de bawal nettenvisserij die maar goed zes uur duurt, van drie uur ‘s nachts tot negen uur in de morgen en op dezelfde stekken die al bij vaders en grootvaders bekend waren.

Keman is a lean, strong and bronzed fisherman,
He was born into a huge fishermen's clan.
He grew up on the beach of Pangandaran,
His Perahoe is much smaller than a Katamaran.

The king mackerels strike with a huge force,
They look like torpedo’s, are strong as a horse.
To see him catch one with a line in hand and much wit
Is a delight, a fright and - by God - I like every bit of it.

Gisteren is Jan Hofman (met vaste vriendin nu die Yani heet en inmiddels uit het huis weg maar in het Hawai hotel verblijvend) en een Australische gast bijna verzopen op de Indische Oceaan (waar per slot van rekening de volgende stop naar het Zuiden de Zuidpool zelf is) toen de MEES met Michael en Keman zwaar weer kregen voor Tommy's Alcatraz (Tommy was met de Kerst in Jakarta voor een medisch onderzoek...), veel wind, wel 22-25 knopen zei Gerry. Ze kwamen behoorlijk bleek om de neus thuis. Maar betaald hebben ze, dus dat was dat toch weer een half jutaatje.

Die $ 2000,- van maandag zijn al weer bijna op maar we hebben heel wat tools kunnen kopen., telefoon en elektriciteit betaalt etc. etc. De werkbank in de garage is klaar. Ano heeft er keihard aan gewerkt. De tuinman is als een wilde de hele dag in de weer dus het moestuintje begint ook al ergens op te lijken. Eromheen is alles verwilderd, een halve jungle tussen de kokosnotenbomen, waarvan ik er ook zo'n stuk of twintig heb nu.

Vandaag rijden Dede en Ano terug naar Bandung om burungs, ayams en bonzai, plus dozen vol krangs hier naar toe te halen (opgeslagen bij mijn eerste vriendin thuis, die wel weer wat zal gappen, want tijdens verhuizingen raak ik keer op keer van alles kwijt) met de Kijang, waarna als het goed is Judy met twee volle trucks hier naar toe komt aanstaande maandag.

Dan zijn alle spullen hier. Dan ShinShin nog betalen en de tweede boot met motor ($ 6500,- komt binnen volgende week) en nog wat kleinere schulden, 2.5 juta huur voor Gerry zodat die in Pangandaran in een mooi huis kan komen wonen dat Michael heeft ontdekt en ziedaar de bouw van de Oregon Dory, waarvoor het hout momenteel gezaagd wordt en zaterdag klaar is, kan beginnen.

Hij moet zeven meter lang en tweeënhalve meter breed worden en wordt gebouwd voor de echte grote marlijn en tonijn sportvisserij met zware hengels en grote reels, plus sterke lijnen met stalen onderkabels. Koeldozen in de boot onder de stuur consoles voor de twee motoren. Competitie is hier niet, zoals in Bali en Jakarta: het is nieuw voor hier.

De vissers – Rakimin en Wagino in de Sara, Darto en Karsim in de Mees en Keman af en toe samen met Gerry in een van die twee boten voor het sportvissen - hebben twee nachten niet kunnen uitvaren vanwege het onstabiele weer en het daarmee samenhangende slechte water. Er wordt ook niet veel aangevoerd op de afslag momenteel. Gisteren een Skip Jack oftewel Bonito, een kleine tonijnensoort die zo'n 5 kilo maximaal wordt, gekocht op de afslag en gedeeltelijk laten bakken en gedeeltelijk laten barbecueën. Een vis met rood vlees en best lekker.

Iedere dag nog zie ik er vissen die ik nog nooit gezien heb. Wat een rijkdom nog uit de Oceaan hier. Heb wel zin een groot zeewater aquarium aan te leggen nu voor al dat kleine zeer exotisch uitziende grut uit de netten die op het strand worden binnengetrokken de hele dag. De sociale visserij hier voor de arme mensen.

Mrs. Jo is nu zo druk als een klein baasje en doet de financiële boekhouding en zit op het geld. Ze is zo rond als een tonnetje maar loopt vrolijk en welgemoed in de rondte. Ze heeft zoiets natuurlijk nog nooit van haar leven meegemaakt en bidt iedere dag een gebed van dank voor de Heilige Petrus, beste Peter, dat die het contact voor haar gelegd heeft met de Heilige Joseph.

Maar Alco zie ik hier niet, Agus ook niet en Eileen. Ze hebben op de een of andere manier de pest gekregen aan het meisje uit Padaheran wat zo met de neus in de boter is gevallen en ik kan er niet veel of eigenlijk niks aan doen, alhoewel ik het wel blijf proberen. Michael, waarmee ik Duits praat als het spannend wordt, hoeft zich hier maar te vertonen of hij krijgt de gezamenlijke hoon over zich heen gestort van alle vissermannen. Waarop hij dan terug scheldt in smerig Javaans zegt Kiki. Ik weet niet wat die hier allemaal heeft uitgevreten maar hij heeft geen goede reputatie in deze kampong aan de Oceaan. Maar ja hij had die Australische gast opgepikt en hij ging wel mooi vissen. Die is nu van de schrik maar halsoverkop naar Yogya vertrokken, gisteravond nog.

Vandaag komt Michael ons leren brood te bakken waarvoor ik allerlei prachtige soorten meel heb meegebracht uit Bandung, wel voor een hele maand voor ons beiden. De roeispanen die hij beloofd had te maken zijn nog niet klaar. Hij belooft wel meer iets, zoals die mini kokosnotenboom die toch grote kokosnoten draagt en nog steeds niet voor het huis geplant is.

Gerry heeft een nieuw doel in zijn leven. Die zit totaal aan de grond met 1.5 juta telefoonschuld in Lembang en die haal ik dus nu naar dit vissersdorp toe als visgids met een eigen gebouwde boot, naast de drie vanaf volgende week traditionele perahoes en nog eentje erbij als het kind van dochter Christine in Amstelveen komt en de naam bekend is.

Dan kunnen we met onze vloot een expeditie langs de Javaanses zuidkust gaan maken en voel ik me als een ouderwetse Nederlandse Commodore nietwaar, een Kapitein op de Grote Vaart. De eerste tent is al gekocht en heel wat kampeerspullen ook. En een driepoot voor een gaslamp die gebruikt wordt voor de inktvisjes visserij ‘s avonds en dus ook als licht bij een kamp op het strand, staat al achterom

Mijn zware bergschoenen, regenkleding, en lampen voor de zwijnenjacht heb ik gekocht in Bandung en eerstdaags begint ook dat grote werk in de Jungle en kan er weer een heerlijk koteletje gegeten worden als er eentje wordt omgelegd, waaraan ik niet twijfel. SinSin heeft een prima buks van Duitse makelij met een oud kaliber kogel genoemd .308. Redelijke kijker zit er op ook, op dat oudduitse wapen van degelijke makelij.

Gisteravond een meer dan een meter lange dikke slang uit de keuken verwijderd trouwens. Een hele commotie waar iedereen tot en met de honden en de ganzen aan meegeholpen hebben. Wat kunnen mensen toch slecht samenleven met allerlei mooie dieren uit de Jungle nietwaar, zeg ik dan als goeie bioloog.

Intussen hoorden we dat mij onbekende vissers uit het dorp bezwaar hadden gemaakt tegen ons mooie reclame bord aan de straat bij Rinke en Christine. Dat is dus binnengehaald en we moeten wat subtieler te werk gaan met reclame te maken voor de business hier.

Ian Singer komt morgen en heeft beloofd de Bupati mee te nemen om kennis met mij te maken. Ben erg benieuwd wat daarvan komt. Er zal gepraat worden over de aanleg van de nieuwe Pier. Ik las dat de jaaropbrengsten hier in Pangandaran geschat zijn op: 32 ton kreeft, 180 ton garnalen en 2100 ton vis.

Wel toch nog meer dan 50 e-mails gisteren de deur uitgestuurd voor o.a. SanSan en stug doorgewerkt. Heb nog geen "verdict" uit Bandung. Ook geen huis meer dus en dat in Lembang is nu voor 40M aangeboden. Gerry onderhandelt nog en ik heb effe de tijd. Heb nog wat schuldjes hier en daar, nog wat investerinkjes te doen, maar de pijplijn zit vol en het nestje is warm en gezellig. De hoompeetch whizkid bekijkt de zaak en zal een begroting maken voor een nieuwe, verbeterde, alternatieve etc. Kortom er is nieuw leven in de Pangandaranse brouwerij.

De ganzen gaan soms als gekken te keer, de honden dartelen rond en halen af en toe kattenkwaad uit. Het eenzame loopeendje legt zowaar een eitje zo nu en dan, maar haar maatje is gesneuveld, alsook het haantje dat iets in de keel had dat niet meer weg te krijgen was en dat is dus opgegeten en in de soep gegaan.

Gisteravond niet naar de kroeg geweest maar lekker uitgeluierd en op bed gelegen. Rene is nog even geweest die ik dus ook wat heb toegestopt, de arme sloeber. Hij werkt nu voor Rinke en houdt de kroeg in de gaten. Krijg net koffie gebracht van Tante van Kiki. Ach het huis is vol en op beide verdiepingen liggen mensen te slapen, maar daar vraag je om als je in Indonesië komt wonen nietwaar.

Zes maart is over twee maanden. Je zei dat je hooguit een dikke maand afwezig zou zijn. Het leven wordt goed voor je in Pangandaran met vers brood, kaas uit Holland, goeie jams uit Bandung (import), kreeften, wildzwijn koteletjes, hertehaasjes, marlijnensteak, wilde oesters en de gebruikelijke grote witte Indische Oceaan garnalen die gekookt, met een Hollandse mayonaise uit een Indonesisch potje erbij, zo lekker bij een koud biertje is.

Met vriendelijke groeten,

Jo uit Pangandaran