DE NIEUWE MINISTER VAN LNV DOOR MONIQUE VAN DER LAAN COLUMN Na twee ministers die het draagvlak in de agrarische sector behoorlijk kwijt geraakt waren, heeft Veerman de verantwoordelijkheid teruggegeven aan de sector. Het is knap dat hij daarbij ook oog hield voorzorgpunten uit de maatschappij. Maar Veerman heeft aangegeven niet meer terug te willen komen. Dus is het goed stil te staan bij wat voor iemand de sector nodig heeft. Na verrassende verkiezingen is Herman Wijffels druk bezig een nieuw kabinet te formeren met CDA, PVDA en Christen-Unie. Dat biedt misschien ook weer nieuwe mogelijkheden. Veerman zelf denkt dat het een vrouw wordt die hem opvolgt. Het zou mooi zijn om een geschikte vrouwelijke kandidaat eens op deze positie te krijgen, maar wie? Er is van alles gaande in de landbouw; het Europese landbouwbeleidstaat op een keerpunt, het melkquotum gaat eraf, wat komt daar voor in de plaats? De nieuwe minister moet met een duidelijke visie voorkomen dat iedereen zich richt op enorme uitbreiding, nu het quotum straks geen belemmering meer is. Nederland moet een platteland ontwikkelen waar (kwalitatief hoogwaardige en duurzame) voedselproductie, recreatie/educatie en landschap en natuur hand in hand gaan. Want de roep vanuit de samenleving naar een gevarieerd en open landschap,aan rust en ruimte, aan een vitaal platteland en aan de plattelandscultuur, is groot. Daarnaast staat dierenwelzijn hoog op de politieke agenda en eist de samenleving veel van de manier van produceren. Aan de andere kant zorgt ondermeer het Europese landbouwbeleid ervoor dat de productprijzen onderdruk staan. Agrarische ondernemers voelen de laatste jaren steeds meer de druk om de hoge eisen uit de samenlevingen lage prijzen te combineren. Dit is op termijn niet vol te houden. Terwijl vrijwel iedereen onderkent dat de boer nodig is om het gewenste platteland te behouden. Een minister uit de gelederen van de ChristenUnie met een heel duidelijk standpunt over landbouw, zou hier perfect inpassen. Bij de meeste mensen zijn de landbouwstandpunten van de de ChristenUnie amper bekend. Deze partij zet zich in vooreen goede balans tussen economie en ecologie. Ze pleit tegen verdere liberalisering van het landbouwbeleid. En vóór een leefbaar platteland. Kortom een visie waar ook de agrarische ondernemer een perspectief wordt geboden en niet alleen de wereldhandel en de maatschappelijke organisaties. Tijdens mijn NAJK tijd heb ik de Christen-Unie leren kennen als een betrouwbare partij, die doet wat ze zegt en dat is heel wat in de politiek. Wat mij betreft komt er een frisse wind op het ministerie die de uitdagingen van vandaag de dag aankan.

F